Thursday, February 15, 2007

Some kind of monsters...


These are the eyes that can't see meThese are the hands that drop your trustThese are the boots that kick you 'roundThis is the tongue that speaks on the insideThese are the ears that ring with hateThis is the face that'll never changeThis is the fist that grinds you downThis is the voice of silence no moreThese are the legs in circles runThis is the beating you'll never knowThese are the lips that taste no freedomThis is the feel thats not so safeThis is the face you'll never changeThis is the god that ain't so pureThis is the god that is that pureThis is the voice of silence no more... We the people?Are we the people?We the people?Are we the people?...Some kind of monsterSome kind of monsterSome kind of monsterThis monster lives....

Πέρασε αρκετός καιρός και μας λείψατε. Έφτασε η ώρα να τα ξαναπούμε. Σας ευχαριστούμε...

7 comments:

...llara said...

Θα σε συνοδεύσετε όπως μου έχετε υποσχεθεί;; Θα με φυγαδύσετε αν χρειαστεί;; Και μετά απ΄αυτό, θα κρεμάσω τα παπούτσια των συναυλιών (μπορεί) για πάντα!!!!

masterblaster said...

Θα πρέπει πρώτα να μάθεις απ έξω το "Master of Puppets". Όχι το τραγούδι. Όλο το δίσκο!

ο MasterOfBlaster, μίλησε! Ουγκ!

...llara said...

Έχω καιρό!! Θα τον μάθω απέξω κι ανακατωτά!!!
Έχω ελπίδες Master;;;

masterblaster said...

Όλοι έχουν ελπίδες σε αυτή τη ζωή.. Το θέμα είναι τι θα κάνεις αν ορμήξουμε σαν μονομάχοι στην αρένα μόλις εμφανιστούν!

...llra said...

Είμαι καλύ μαθήτρια εγώ.
Θα κάνω ό,τι κάνετε!!!!
Πες το ναι master....

masterblaster said...

Εντάξει llara.. Έφτασε η ώρα να βγάλεις τα allstar-ακια σου απο τη ντουλάπα! Ετοιμάσου για τρανό crowdsurf! Θα σε εκτοξεύσουμε στα χέρια του Τρουχίλο

κάποιος said...

Ήρθαν. Έπαιξαν. Έφυγαν. Παράπονο δεν έχω. Έλλειπε βέβαια κάποιος από την παρέα.. Κρίμα γιατί κάποτε είχε πει ότι θα ήθελε πολύ να δει τους Metallica. Κρίμα.